To pytanie pada w pierwszej wiadomości częściej niż pytanie o cenę. Czasem wprost: „ile to potrwa?”. Czasem ostrożniej: „czy w pół roku da się dojść do poziomu, żeby dogadać się w pracy?”.

Pytasz o to, bo chcesz wiedzieć, w co wchodzisz. To uczciwe pytanie i należy Ci się na nie uczciwa odpowiedź, a nie „to zależy” i zmiana tematu.

Więc: to faktycznie zależy, ale da się powiedzieć, od czego, podać realny zakres i pokazać, jak sprawdzić po miesiącu, czy idziesz w dobrą stronę.

Dlaczego nikt uczciwy nie poda Ci jednej liczby

Jeśli gdzieś widzisz „płynność w trzy miesiące”, to jest obietnica sprzedażowa, a nie prognoza. Nie dlatego, że ktoś kłamie dla samego kłamania, tylko dlatego, że ta liczba musiałaby uwzględnić: od czego startujesz, co dokładnie znaczy u Ciebie „swobodnie”, ile mówisz na głos w ciągu tygodnia i jak wygląda Twój listopad, kiedy w pracy robi się gorąco.

Ja po czterech latach i 4500 godzinach lekcji nadal nie potrafię podać tej liczby na pierwszej wiadomości. Potrafię ją podać po pierwszej lekcji i teście, kiedy widzę, gdzie realnie jesteś.

Najpierw ustalmy, co znaczy „swobodnie”

Bo tu siedzi połowa nieporozumienia.

„Swobodnie” nie znaczy bez błędów. Nie znaczy z akcentem z BBC. Nie znaczy ze słownictwem osoby, która wychowała się w Londynie.

Swobodnie znaczy: zaczynasz zdanie, nie wiedząc jeszcze, jak je skończysz, i kończysz je. Bez pauzy na tłumaczenie i bez tego momentu, w którym rezygnujesz i mówisz „nieważne”.

Warto rozdzielić trzy rzeczy, bo rosną w różnym tempie:

Płynność - czy zdanie wychodzi bez zacinania się. Rośnie najszybciej.
Poprawność - czy jest w nim dobry czas i dobry przyimek. Rośnie wolniej.
Zakres - ile różnych tematów udźwigniesz. Rośnie najwolniej, bo to po prostu kwestia ilości słów, które masz pod ręką.

Dlatego da się mówić swobodnie i nadal robić błędy. To nie jest etap przejściowy ani porażka, tylko normalny stan osoby, która używa języka. Jeśli czekasz z mówieniem, aż będzie bezbłędnie, czekasz na coś, co nie przyjdzie.

Czekasz na dwie różne daty

Największy błąd w liczeniu czasu jest taki, że miesza się dwie różne rzeczy.

Pierwsza data: przestajesz się blokować. To ten moment, w którym odzywasz się bez skurczu w żołądku i zauważasz, że zdanie po prostu wyszło. To liczy się w tygodniach. Czasem w czterech, czasem w dziesięciu.

Druga data: wchodzisz o poziom wyżej. Z A2 na B1, z B1 na B2. To liczy się w miesiącach i nie da się tego skrócić, bo poziom to przede wszystkim ilość materiału, który masz czynnie opanowany.

Większość osób rezygnuje w okolicach drugiego miesiąca, bo czeka na drugą datę, mając już za sobą pierwszą. Pierwsza zmiana się wydarzyła, tylko nie została policzona, bo nie wygląda jak „poziom B1”. Wygląda jak jedna rozmowa, która poszła lepiej, niż się spodziewałaś.

Liczby od osób, które ze mną pracowały

To nie są prognozy ani gwarancje. To jest to, co faktycznie wydarzyło się u konkretnych kursantek, z ich własnych podsumowań.

Patrycja - blokada w mówieniu ustąpiła po dwóch miesiącach. Dziś mówi na zajęciach prawie cały czas po angielsku i, jak sama pisze, nie boi się już popełniać błędów.
Karolina - od zupełnego zera do B1 w siedem miesięcy. Po czterech pierwszych lekcjach napisała, że umie więcej niż po dwunastu latach szkoły.
Ksenia - po ponad ośmiu miesiącach stres przy mówieniu zniknął.
Hania - z A2 na B1+ w rok, teraz przygotowuje się do B2.
Magda - z A2 na B2 w rok intensywnej nauki. Dziś używa angielskiego codziennie w międzynarodowej pracy.

Jeśli miałabym z tego zrobić zakres: przełamanie blokady to zwykle od kilku tygodni do dwóch miesięcy, a przejście o poziom wyżej to najczęściej od siedmiu do dwunastu miesięcy regularnej pracy. Magda zrobiła dwa poziomy w rok, ale nazywa to „rokiem intensywnej nauki” i to jest ważna część tego zdania.

Cztery rzeczy, które realnie przesuwają obie daty

1. Ile mówisz na głos w tygodniu, a nie ile masz lekcji

To jest ta jedna liczba, która decyduje. Jedna lekcja w tygodniu i zero mówienia przez pozostałe sześć dni to sześćdziesiąt minut mówienia na tydzień. Przy takim rachunku rok to realnie pięćdziesiąt godzin praktyki, czyli mniej, niż się wydaje.

2. Ile z tej lekcji mówisz Ty

W grupie dwunastu osób przez sześćdziesiąt minut wychodzi pięć minut na osobę przy równym podziale, a realnie mówią dwie najodważniejsze. Dlatego nie prowadzę zajęć grupowych i szczerze ich odradzam. Na zajęciach jeden na jeden mówisz Ty, a moją rolą jest podrzucać pytania i nie przerywać Ci w połowie zdania.

3. Co robisz między lekcjami

Dziesięć minut dziennie robi więcej niż siedemdziesiąt minut w niedzielę wieczorem, i to nie jest kwestia dyscypliny, tylko tego, jak działa zapominanie. Pisałam o tym osobno we wpisie o tym, co da piętnaście minut dziennie.

4. Od czego startujesz

I tu jest dobra wiadomość, jeśli masz za sobą lata szkoły. Zwykle nie zaczynasz od zera, tylko masz duży bierny zasób, do którego nie ma dostępu w mówieniu. Przeniesienie słowa z „rozpoznaję” do „używam” idzie szybciej niż nauczenie się go od podstaw - opisywałam ten mechanizm we wpisie o tym, dlaczego słówka nie zostają w głowie.

Osoby po szkole, które wracają po latach, często są zaskoczone właśnie tym, że pierwsze tygodnie idą szybciej, niż zakładały.

Czego nie da się przyspieszyć

Pakietem. Nie mam pakietów ani promocji, bo nie ma czegoś takiego jak szybsza ścieżka za opłatą z góry. Cena jest ta sama niezależnie od tego, na ile się umawiasz.

Samą liczbą lekcji. Przy egzaminie z konkretną datą rzeczywiście warto częściej, ale dwie lekcje w tygodniu nie robią z roku pół roku. Wąskim gardłem nie jest liczba spotkań ze mną, tylko to, ile mówisz w pozostałe dni.

Intensywnym tygodniem przed wyjazdem. To ma sens, ale do czegoś innego: żeby mieć gotowe zwroty na konkretne sytuacje. Nie przeniesie Cię o poziom i nie warto się po nim rozczarowywać.

Jak sprawdzić po miesiącu, czy idzie dobrze

Nie obiecuję płynności w cztery tygodnie, bo to byłoby nieuczciwe. Obiecuję trzy rzeczy, które zauważysz sama, bez mojej oceny:

Mówisz więcej niż na pierwszej lekcji.
Masz więcej słów pod ręką.
Mniej się stresujesz, kiedy trzeba się odezwać.

Do tego jedna praktyczna rzecz, którą możesz zrobić dziś: nagraj się telefonem, jak przez dwie minuty opowiadasz po angielsku o swoim dniu. Nie odsłuchuj, po prostu zapisz plik i zapomnij o nim. Nagraj się drugi raz za miesiąc i dopiero wtedy odsłuchaj oba. To jedyny pomiar, który nie kłamie, bo własne postępy zawsze czuje się słabiej, niż wyglądają z zewnątrz.

Jeśli chcesz konkretną odpowiedź dla siebie

Ogólny zakres jest w tym wpisie, ale Twoja data zależy od Twojego startu i Twojego tygodnia.

Najszybciej to sprawdzisz tak: zrób test poziomujący, zajmuje kilka minut. Na pierwszej lekcji i tak wracam do tego dokładniej, bo dostajesz ode mnie test do samodzielnego dokończenia, a na jego podstawie układam plan i wtedy mogę powiedzieć, ile to u Ciebie realnie potrwa.

Pracujemy na lekcjach indywidualnych 1:1 po 180 zł za 60 minut, na których budujemy język od podstaw i uzupełniamy luki, albo na samych konwersacjach w tej samej cenie, jeśli gramatykę masz ogarniętą i chodzi wyłącznie o rozgadanie się. Jeśli nie masz miejsca na stałą lekcję w kalendarzu, jest miesięczna opieka językowa za 550 zł: nowy zestaw materiałów co tydzień i trzydzieści minut ze mną raz w miesiącu.

Nie podpisujesz żadnej umowy i nie wiążesz się na miesiące z góry. Dajesz temu cztery tygodnie, patrzysz na te trzy sygnały wyżej i sama decydujesz, czy to dla Ciebie.

A jeśli nie wiesz, od czego zacząć, napisz mi jedno zdanie o tym, co Cię blokuje. Odpiszę, co bym z tym zrobiła i ile by to u Ciebie zajęło.